“Yalnız Kalabilme Yetisi”

Winnicott (1958), “Yalnız Kalabilme Yetisi”nin (The Capacity to be Alone) duygusal gelişimin en önemli göstergelerinden biri olduğunu ifade eder. Paradoksal olarak, yalnız kalabilme kapasitesi birinin varlığında tek başına olmakla başlar. Bu deneyim yeterli derecede yaşanmadan tek başına olma yetisi gelişemez. 

Bebek, öncelikle bir başkasının-annenin- varlığında tek başına olmayı öğrenir. Bu çok erken dönemlerde, bebeğin egosu henüz olgunlaşmamışken olabilir. Bu dönemde, anne egoya destek sağlar. Bebeğin ilk gün ve haftalarında anne geçici olarak onunla özdeşleşir ve kendini bebeğin ihtiyaçlarına ve ona bakım vermeye adar. Zaman içinde bebek egoyu destekleyici anneyi içe alır ve annenin gerçek varlığına ihtiyaç duymadan da tek başına kalabilmeye başlar.

Kaynak: “Yalnız Kalabilme Yetisi” (“The Capacity to be Alone”, D.W. Winnicott, 1958) 

Görsel: Edward Hopper, Sabah Işığı (Morning Sun) 

#psikanaliz #winnicott #annebebek #yalnızkalabilmekapasitesi